''Ανακάλυψα'' τους Land of Martyrdom μια Δευτέρα πρωί....
Με διάθεση σκατά, από αυτές που σε κάνουν να καπνίζεις ενώ σιχαίνεσαι τη νικοτίνη και με το άγχος να δίνει το τελικό κροσέ κάνοντάς σε ''να ψάχνεις τα δόντια σου με σπασμένα δάχτυλα''.
Το πρώτο κομμάτι που άκουσα ήταν το ''ganges''. Και λέω δεν γίνεται να υπάρχει κάτι άλλο στον κόσμο αυτή τη στιγμή που να περιγράφει καλύτερα αυτό το συναίσθημα.
Δεν υπάρχει κάτι άλλο που παράλληλα να το προσπερνά. Σαν οδοστρωτήρας.
Τα φωνητικά στα κομμάτια είναι όσο απόκοσμα χρειάζεται για να θυμίζουν πώς θα έπρεπε να ψελλίζονται οι ''καλημέρες'', πώς να ξερνιούνται οι πληροφορίες στις συνεντεύξεις για δουλειά, πώς να στριγκλίζονται τα τελευταία αντίο.
Τα τύμπανα με ακρίβεια και ξεσπάσματα που σπάνε κόκαλα, ο ήχος συμπαγής σαν ''steel and stone'' (στο κεφάλι φασίστα) και η κιθάρα συντροφεύει/συνθέτει με τον καλύτερο τρόπο αυτήν την ατμόσφαιρα που κάνει τα βράδια στα μπαρ να φαντάζουν πιο βαρετά, την ημικρανία της διασκέδασης ακόμα πιο ξένη.
Σε αυτό το ''έδαφος'', το διάτρητο από μέταλ, χάρντκορ και άλλες (κοντινές /;/ ) διαδρομές, συναρμολογείται αυτό το ''μαρτύριο'' που στέλνει στα τσακίδια τις κατηγοριοποιήσεις.
Η μπάντα αποτελείται από δύο άτομα. Και οι δύο παίζουν κιθάρα και στους Hellstorm...
Συνιστάτε ανεπιφύλακτα και αφιερώνεται σε αυτές και αυτούς που τριγυρνάνε στα στενά των πόλεων ''άσκοπα'', ψάχνοντας χαραμάδα που να μην την έχει διαποτίσει το lifestyle, που να μην την έχει ισοπεδώσει το socializing.
Ψάχνοντας γωνιά που να μην την έχει ''καθαρίσει'' το γκλομπ του μπάτσου ή η τιμιότητα των ευυπόληπτων πολιτών.
-r φρομ ντα μπλοκ
download
