Σίγουρα, δε θα
μπορούσα να είμαι αντικειμενικός για
ένα συγκρότημα του οποίου τα μέλη είναι
όλοι φίλοι μου. Άνθρωποι για τους οποίους
τρέφω απεριόριστο σεβασμό, με τους
οποίους έχω οργανώσει συναυλίες και
όχι μόνο, άρα η κριτική μου δεν μπορεί
σε καμιά περίπτωση να ειδωθει ως
αντικειμενική.
Οι Avgrund
Livet (σημαίνει νομίζω “Χαμένοι στην
Άβυσσο”) προέρχονται απτήν αθηνα και
ήταν ενεργοί για αρκετά χρόνια, αν και,
αν δεν κάνω λάθος δε πρέπει να έπαιξαν
πάνω από 5-6 συναυλίες στα χρόνια που
υπήρξαν ενεργοί. Αποτελούνταν από
διάφορους γυρολόγους της ελληνικής
“Καν'το μόνος σου” σκηνής. Ο Δ και ο Τ
έπαιζαν στους Reality Bites και
αργότερα στους Ατοπία, ο Β (ή αλλιώς
D-Bill) στους Antimob
και schwartz and anger, ο Χ
στους Antimob και ο Μπ στους
Kalazaar και
Jagernaut μεταξύ άλλων.
Συγκρότημα
δημιουργημένο κυρίως μέσω της παλιάς
συναυλιακής της Villa Amalias Από
άτομα που ασχολούνταν (άλλοι περισσότερο
και άλλοι λιγότερο) με τα μουσικά δρώμενα
της εποχής. Πρόβα με τη πρόβα στο ανήλιο
μουχλιασμένο υπόγειο (ας το πούμε
προβαδικο) δημιουργήθηκε αυτό το βαρύ
και ασήκωτο γκριζωπό Caterpillar
που λίγοι καταφέραμε να απολαύσουμε.
Αλλά για να κατανοήσουμε το μέγεθος της
σπουδαιότητας του εν λόγω συγκροτήματος
πρέπει να κοιτάξουμε καλά το περιβάλλον
στο οποίο ανδρώθηκε.
Είναι η εποχή
που δεν έχει καταλαγιάσει ακόμα ο θόρυβος
γύρω απτό επικό Vengeance των
Tragedy, τα σημάδια είναι
ακόμα νωπά απτά μεγαλειώδη live
με crust μεγαθήρια που
ήρθαν απτό εξωτερικό. Χαρακτηριστικό
παράδειγμα ότι μετά τις συναυλίες των
Jeniger και The Dagda
μεγάλο κομμάτι των πανκς ήθελε να
σχηματίσει συγκροτήματα τέτοιου ύφους.
Προσθέτοντας και τους μεγαλειώδης
δίσκους που κυκλοφορήσαν τότε οι Isis
και Neurosis μπορούμε να
καταλάβουμε τις καταβολές του group.
Μεγαλειώδες σε στιγμές, βασανιστικό
crust hardcore με μικρές post
πινελιές. Μελωδικά
riffs που συνθλίβονται από
ασταμάτητα blast-beats και
φωνές από τα τάρταρα. Κομμάτια γραμμένα
για “όλες τις καμένες εκκλησιές” από
φοιτητές της θεολογικής σχολής. Να
προσθέσω πως οι Avgrund Livet ήταν
ίσως η πιο δυνατή μπάντα που έχω δει εγώ
μαζί με τους Schwartz and anger επί
σκηνής. Χαρακτηριστική η “κόντρα” των
δυο, όταν οι Schwartz διασκεύαζαν
Πρωτοψάλτη και “πάμε χαβαυ” οι Avgrund
παίζανε διασκευή Χάσμα 5 φόρες πιο
γρήγορα με blast-beat και
ουρλιαχτά. Ακόμα θυμάμαι το live
με τους Ballast (Canada) και
το πόσο εξουθενωμένος ένοιωθα με ένα
συναίσθημα ασφυξίας να διαπερνά την
σπονδυλική μου στήλη. Ballast
who?
Δυστυχώς, δεν
κατάφεραν να κυκλοφορήσουν τίποτα και
αυτή η πρόβα απτό μακρινό 2006 είναι το
μοναδικό πειστήριο μιας ακόμα καταπληκτικής
μπάντας που κλειδώθηκε για πάντα στο
χρονοντούλαπο της ιστορίας.
